Mohamed Chairi, ook wel beter bekend als Chairi Al Andaloussi, is artistiek leider van het Amsterdams Andalusisch Orkest. Op zijn negentiende begon hij voor het eerst viool te spelen. Door zich steeds verder te verdiepen in de Andalusische muziek, leerde hij ook steeds meer over de Arabische bloeiperiode waar de Moren meer dan acht eeuwen hebben geregeerd. Ruim vier jaar geleden vonden vijf jonge mannen elkaar, allen met grote liefde voor de Andalusische muziek. Onder leiding van Mohsin Al Haddad, een bekende muziekdocent van het conservatorium in Tetouan die zich in Nederland heeft gevestigd, vormden ze het Amsterdams Andalusisch Orkest.

Het orkest

Het is prachtig om te zien dat we een gemengd publiek aantrekken. Wit publiek, maar ook Turkse en Marokkaanse muziekliefhebbers. Van jong tot oud. In Marokko staat de Andalusische muziek juist bekend als elite muziek, eigenlijk het beste te vergelijken met klassieke muziek, en sprak die daarom maar moeilijk jonge mensen aan. Wij trokken juist vanaf het begin af aan jong publiek aan, waarschijnlijk omdat wij zelf een groep van jonge mannen waren. Dit was vernieuwend.

Ik denk dat hoe gemengder je buurt is, hoe gemengder je vriendengroep wordt. Uiteindelijk is er dan ook minder angst voor de ander omdat je elkaar beter gaat begrijpen.

Amsterdam West

De buurt is in positieve zin veranderd. Westerpark was een heftige buurt in mijn jeugdjaren; vooral bekend om de vele junkies en alles eromheen. Door de jaren heen is er in de buurt geïnvesteerd. Daardoor is het er ook duurder geworden, maar tegelijkertijd krijg ik er meer kunst en cultuur voor terug, dat spreekt me aan. Nu trekt West ook meer hip publiek aan. Ik denk dat hoe gemengder je buurt is, hoe gemengder je vriendengroep wordt. Uiteindelijk is er dan ook minder angst voor de ander omdat je elkaar beter gaat begrijpen.

Stereotypering

Ik merk in Nederland nog steeds sterk het wij- en zij-gevoel. Dit wordt vooral gecreëerd door de media waarbij mensen die ontwetend zijn alles klakkeloos overnemen wat zij horen of zien, zonder zelf op onderzoek uit te gaan. Soms merk ik wel dat ik word beoordeeld op uiterlijke kenmerken, dat er wordt gedacht: ‘ Ah, weer zo iemand, zo’n Marokkaantje’.

We willen mensen kennis laten maken met de positieve kanten van de Arabische wereld

De Andalusische geschiedenis laat een andere kant zien van de Arabische cultuur. De geschiedenis kent al een geslaagde integratie. Zo leefden Joden, Christenen en Arabieren in die tijd gewoon samen. Het was de tijd van de Verlichting waarbij wetenschap, filosofie en astronomie een centrale rol speelden in de Andalusische cultuur. Maar ook de Islam, waarop de Sultan zich toentertijd liet inspireren. Er heerste een positieve sfeer. Het modebewustzijn, de muziek, de pyjama en zelfs de Westerse tafelmanieren zijn voortgevloeid uit die bloeiperiode, ook wel de negen gouden eeuwen van Andalusië genoemd. Dit soort verhalen wil de mensen ook graag vertellen door middel van het orkest. We willen mensen kennis laten maken met de positieve kanten van de Arabische wereld.

Als je kijkt naar de drie grote godsdiensten geloof ik niet dat er ook maar één godsdienst is dat het kwade in mensen wil oproepen.
Ik ben gewoon Mohamed Chairi, geboren en getogen in Amsterdam, al 31 jaar lang. Waarom word ik uberhaupt gelinkt aan IS?

Religie

De Koran en de Ahadieth (de overleveringen van de Profeet) is waar Moslim hun kennis halen, maar daarnaast dien je ook zelf op onderzoek uit te gaan. Vooral door je te verdiepen in de geschiedenis kun je dingen beter in de juiste context te plaatsen. Als je kijkt naar de drie grote godsdiensten geloof ik niet dat er ook maar één godsdienst is dat het kwade in mensen wil oproepen. Ik denk dat geloof als eerste kenmerk juist altijd vrede heeft. Maar de geschiedenis leert dat wanneer macht en geld een rol gaan spelen, geloof gebruikt of eigenlijk misbruikt wordt om aan de macht te komen. Ze gaan op zoek naar zwakke broeders die zich hier niet gehoord of begrepen voelen, en behoefte hebben aan dat schouderklopje door een zogenaamde geleerde. Veel jongens zijn tegenwoordig het Arabisch ook niet machtig, en zijn dan kwetsbaarder.

Ik vind het onzin dat ik zou moeten aangeven dat ik niet voor IS ben. Ik ben gewoon Mohamed Chairi, geboren en getogen in Amsterdam, al 31 jaar lang. Ik zie mijzelf allereerst ook als Amsterdammer. Waarom word ik überhaupt gelinkt aan IS? Ik ben een Arabier, maar het staat zo ver weg van ons. Het is een totaal andere cultuur met andere normen en waarden. Een cultuur die nergens thuis hoort en waar niet iedere Arabier zich verbonden mee voelt.

Marokko

Marokko is niet meer het Marokko van toen, dat zien mijn ouders ook. Als ik naar de verhalen van mijn ouders luister, zijn ze eigenlijk niet geintegreerd. Dit is ook moeilijk als je niet kan lezen noch kan schrijven. Eigenlijk is het alsof ze bijna stil zijn gaan staan in de tijd. Ze zijn naar Nederland verhuisd, en daarna is hun ontwikkeling eigenlijk stopgezet. Door de omstandigheden hebben zij nooit de kans gekregen zich verder te ontwikkelen.
De mensen in Marokko zijn zich juist verder gaan ontwikkelen. Laten we niet vergeten dat de eerste generatie wel keihard gewerkt heeft, en er voldoende voorbeelden zijn van Marokkanen die goed geïntegreerd zijn. De grote steden zijn echt wereldsteden geworden. Er zijn ook steeds meer vrouwen die goede posities binnen het parlement bekleden. Daar kan Nederland nog een voorbeeld aan nemen.

Maurino Alarcón is bedrijfsleider bij de Melkweg, maar hoofdzakelijk is hij muzikant. Al zeven jaar schrijft hij de teksten en de muziek voor zijn band TenTemPiés. De muziek is zowel sociaalkritisch als feestelijk. Het leven moet gevierd worden, maar er moet wel nagedacht worden over wat belangrijk is.

Het verlangen om terug te gaan heb ik van hen overgenomen.

Identiteit

In 1973 vluchtten mijn ouders vanuit Chili naar Nederland. Ze wilden niet weg, maar mijn vader dreigde vermoord te worden. Het verlangen om terug te gaan heb ik van hen overgenomen. Hoewel ik mijn plek heb gevonden in Amsterdam, vormen mijn Chileense roots heel sterk mijn identiteit. Als kind romantiseerde ik Chili denk ik heel erg. Het was een hele gewaarwording toen ik een tijdje in Chili woonde: ik kwam er achter dat ik toch niet zo Chileens was als ik dacht. Er zat een verschil in de manier waarop ik danste, liep en me kleedde.

Als mensen vragen waar ik vandaan kom zeg ik ze dat ik een Chileen ben. Maar wanneer ze horen dat ik hier, in Nederland, ben geboren zeggen ze: ‘Oh, je bent gewoon een Nederlander.’ Ik voel me niet zo. Ik zeg weleens dat ik Chilandais ben. Een beetje van beide. Maar ik ben ook gewoon Amsterdammer.

Stereotypering

Nu ik ouder word, merk ik minder van stereotypering. Misschien omdat ik me minder als een boef kleed. Het gebeurt wel dat ik bij een bushalte sta en oude vrouwtjes hun tas beter vastpakken. Pas als ik daar echt over na ga denken doet dat me wat.

Geloof

Ik haal mijn basis uit politiek. Religie heeft in mijn ogen in Latijns Amerika verschrikkelijk veel kapot gemaakt. Wanneer religie als instituut zich met de politiek van een land bemoeit, is dat in mijn ogen fascistisch. Ik vind het mooi als mensen ergens in geloven, dat ze beter worden van iets. Dit staat los van religie, het kan van alles zijn.

Onze huidige tijdsgeest zou ik beschrijven als: individualistisch, gehaast en oppervlakkig.

Tijdsgeest

Onze huidige tijdsgeest zou ik beschrijven als: individualistisch, gehaast en oppervlakkig.

Die haast en oppervlakkigheid zie ik bijvoorbeeld terug in de muziek: mensen om mij heen vertellen me dat ik beter een EP kan maken dan een plaat. Maar ik houd ervan als platen een verhaal vertellen, met een begin, midden en een eind. Ik wil nu niet zeggen dat ik hier helemaal onschuldig in ben. Ik doe hier even hard aan mee, maar ik ben me er wel van bewust.

Onze maatschappij zal zich eerst moeten opvreten voordat er een nieuw systeem komt

We leven in een systeem dat gebaseerd is op winst maken. Een gevolg hiervan is dat we de aarde kapot maken. Milieuverontreiniging vindt plaats omdat het goedkoper is om ons afval te dumpen dan een verantwoorde oplossing te zoeken. Onze maatschappij zal zich eerst moeten opvreten voordat er een nieuw systeem komt. Ik denk dat dit niet zo snel zal gebeuren, omdat we nu genoeg sociale pleisters op de maatschappij geplakt hebben om iedereen net tevreden te houden. Mijn hoop is dat als een fascistische partij zoals die van Wilders aan de macht komt, er een linkse tegenbeweging zal zijn.

Als we niet uitkijken hebben we in Amsterdam straks dezelfde situatie als in Londen en Parijs: dan kunnen alleen de rijken nog in het centrum wonen en de sociaal zwakkeren in de periferie.

Amsterdam West

Wanneer ik naar het nieuws kijk vrees ik dat onze generatie niet zo open staat voor andere culturen. Maar Amsterdam zie ik wel als een multiculturele samenleving. Dit komt denk ik omdat ik mezelf daaronder schaar.

Amsterdam West is bijvoorbeeld een leuke mix tussen gekke krakers, anarchisten, leuke vago’s en yuppen. Voor mij is Amsterdam gewoon van iedereen.

Het probleem is alleen dat het centrum steeds meer voor de rijken wordt. Alles wordt geprivatiseerd. Als we niet uitkijken hebben we in Amsterdam straks dezelfde situatie als in Londen en Parijs: dan kunnen alleen de rijken nog in het centrum wonen en de sociaal zwakkeren in de periferie. En dat moeten we niet hebben.

Umar is geboren en getogen in Amsterdam West. Zijn ouders komen uit Pakistan. Hij studeert maatschappelijk werk, loopt stage bij een stichting die activiteiten organiseert voor vluchtelingen en wil zich graag verder ontwikkelen als grafisch ontwerper. Samen met zijn vrouw reist hij graag de wereld over naar nieuwe plekken.

De achterliggende wetenschappen, de theologie, ideologie, alles, het gaf me een kristalhelder perspectief op dingen.

Religie

Islam is meer dan slechts een religie voor mij. Het is een absolute levenswijze, die elk facet van het leven ordent, vormgeeft en beheert. Voordat ik mijn religie herontdekt had, was ik de standaard doorsnee puber die je altijd ergens buiten met zijn vrienden kon treffen en bezig was met gekkigheden. Maar dit gaf me aan het einde van de dag weinig voldoening. Ik had dit op veel andere manieren kunnen invullen, middels yoga of kunst, maar door de hele politieke situatie in de moslimlanden, vond ik de antwoorden in de Islam. De achterliggende wetenschappen, de theologie, ideologie, alles, het gaf me een kristalhelder perspectief op dingen.

Van huis uit was er veel liefde voor de Islam, maar de religie had meer een culturele wending gekregen. Het bleef bij het vasten en de vrijdaggebeden en alle overige zaken kregen invulling vanuit de cultuur, die wel eens haaks kon staan op de Islam. Het was dan ook voor iedereen even wennen toen ik ervoor koos om mijn Islamitische ‘roots’ serieus te nemen, zeker toen ik dingen achterwege liet die ik eerst wel deed.

Er wordt niet gesproken over ons sociaal, educatief of economisch systeem.

Beeldvorming

Men heeft een heel ignorant, oppervlakkig en een uit de context gerukt beeld van de Islam en zijn heerschappij. Alsof de religie alleen bestaat uit hudood (bestraffingen):  afhakken van ledematen en het geven van zweepslagen. Er wordt niet gesproken over ons sociaal, educatief of economisch systeem. Systemen die 1400 jaar lang over de wereld geheerst hebben, en ook oplossingen kunnen bieden voor de huidige wereldproblematiek. Een succesvol systeem dat begonnen is in Medinah en vervolgens een groot deel van de wereld heeft overgenomen. Van Indonesië tot aan Spanje.

In Islam is het winstgevende oogmerk niet ‘the thing’. Daar ligt de focus niet op en daarnaast is succes en winst een relatief begrip. Natuurlijk willen we succes hebben, maar het kapitalistische, ik-wil-winst-hebben-al-gaat-het-ten- kosten-van-anderen, dient niet de mindset zijn.

Het is door een tekort aan kennis van de geschiedenis, de politiek en het missen van een fatsoenlijk referentiekader, dat men zo’n staat synoniem durft te stellen aan iets als Da’ish.

Barmhartigheid en rechtvaardigheid, deze twee zaken vormen een belangrijk onderdeel in Islam en diens legislatieve systeem. Een legislatie die velen verplichtingen kent naar de mens. Zowel naar de Moslims als de niet-Moslims. Het is een systeem dat tegen over beiden verplicht is om hen te voorzien in hun basisbehoeften, zaken zoals onderdak, kledij, voedsel en dergelijke. Zo zal je taferelen die wij vandaag de dag zien in het Amerikaanse straatbeeld, waarbij duizenden daklozen aan hun lot overgelaten worden, niet zo snel zien in dit systeem. Het is door een tekort aan kennis van de geschiedenis, de politiek en het missen van een fatsoenlijk referentiekader, dat men zo’n Staat synoniem durft te stellen aan iets als Da’ish.

Soms vind ik het jammer dat mensen zo weinig moeite doen om dingen te onderzoeken, of om andere mensen beter te leren kennen.

Identiteit

In eerste plaats ben ik Moslim. Dat vormt mijn identiteit. Al mijn normen en waarden, doen en denken, de besluiten die ik dagelijks neem, zijn gebonden met de Islam. Of althans, dat is het streven. Vervolgens zie ik mijzelf vreemd genoeg als Amsterdammer. En als derde zou ik mezelf een Pakistaan noemen. Het is soms wel jammer dat mensen zo weinig moeite steken in het onderzoeken van dingen, of om andere mensen beter te leren kennen. Praten, van gedachten wisselen en discussiëren is daarom erg waardevol.

Amsterdam West

Ik ervaar Amsterdam West als divers. Er is diversiteit onder mensen, groepen en ideeen. De mensen zijn er ook niet zo bekrompen en kortzichtig. En dat maakt West erg interessant. Natuurlijk heb je her en der wat criminaliteit onder de jongeren, maar dat heb je overal.

Daarnaast ervaar ik de buurt als een warme buurt, waar mensen echt met mekaar leven en niet alleen naast elkaar. En als je mensen op de juiste manier erbij betrekt, hoeven er geen problemen te zijn.

Hoe zouden ze naar me kijken als ze weten dat ik van kunst houd bijvoorbeeld, of van reizen en mode?

Stereotypering

Het stereotype beeld van de Moslim is momenteel zo krom en negatief politiek beladen. Ik erger me er kapot aan. Als ik bijvoorbeeld met mijn gewaad over straat ga, dan kijken mensen raar naar me. Daarom herken ik me ook in dit project. Hoe zouden ze naar me kijken als ze weten dat ik van kunst houd bijvoorbeeld, of van reizen en mode? Ik vind de hokjes waarin we geplaatst worden vaak zo simplistisch.

Ook heb ik het gevoel dat we vooral door de media, en ook door de overheden tegen elkaar worden opgehitst. Ik heb zelf zoveel niet-Islamitische vrienden.

Ook heb ik het gevoel dat we vooral door de media, en ook door de overheden tegen elkaar worden opgehitst. Ik heb zelf zoveel niet-Islamitische vrienden. Ik kan het met veel verschillende mensen vinden, zolang we maar op één lijn zitten. En hiermee bedoel ik het hebben van een gevoel van wederzijds respect naar de ander. Moslim of niet Moslim. Een van mijn betere vrienden is bijvoorbeeld een agnost. Ondanks dat hij zelf niet religieus is hebben we veel gesprekken over religie en de Islam. En wanneer nu mensen in zijn omgeving het hebben over ISIS, dan is hij dankzij bepaalde voorkennis in staat om hun erop te wijzen dat ze in werkelijkheid geen staat zijn en al helemaal geen Khilafah.

Peter is geboren in Amsterdam, is daar niet opgegroeid, maar woont nu alweer acht jaar in de hoofdstad. Na drie keer uitgeloot te zijn voor geneeskunde, besloot hij naar de kunstacademie te gaan. Daar studeerde hij voor grafisch ontwerper. Nu werkt hij zelf niet alleen als grafisch ontwerper, maar ook als fotograaf en kunstenaar.

We leven in een tijd waar veel mensen in de creatieve sector niet echt meer één duidelijk afgebakend beroep beoefenen.

Identiteit

We leven in een tijd waar veel mensen in de creatieve sector niet echt meer één duidelijk afgebakend beroep beoefenen. Sommige mensen lossen dat op door dingen als ‘Fashion DJ’ en ‘Art Bishop’ te bedenken wanneer ze wordt gevraagd wat voor werk ze doen. Ik denk dat ik het maar simpel houd en designer ben. Dat woord is al breed genoeg en heeft voldoende lading; je kunt er eigenlijk alle kanten mee op.

Ik probeer mijn werk altijd dicht bij mezelf te laten staan: mijn, in mijn ogen, beste werk,is allemaal onderdeel van het grotere verhaal. Achter ieder werk zit een specifieke gedachtegang, mijn gedachtegang. Dat is de stempel die ik er op druk. Ik heb heel uiteenlopende projecten, maar uiteindelijk zijn ze toch heel duidelijk met elkaar verbonden als je alles naast elkaar ziet.

Amsterdam

Wanneer iemand uit het buitenland me vraagt waar ik vandaan kom, zeg ik Amsterdam. Het is toch een begrip dat iedereen kent. Ik ben er geboren, dus dan mag ik dat ook wel zeggen vind ik. Amsterdam gaat steeds meer de goede kant op. Acht jaar geleden wilde je bijvoorbeeld echt niet in Oost komen: het was zo crimineel. Nu is het zoveel opgeruimder en netter. Ik hoop alleen niet dat het omslaat naar een saaie Oud-Zuid wereld. Daar heb ik ook een tijdje gewoond, zo saai was dat. Er leeft daar niemand op straat.

Ook al denk je er zelf niet mee bezig te zijn, het is toch onderdeel van alles wat je doet.

Geloof

Al ben ik zelf niet gelovig, denk ik wel dat religie op een hele praktische manier onderdeel van onze maatschappij is. Ook al denk je er zelf niet mee bezig te zijn, het is toch onderdeel van alles wat je doet. Dat op zondag de winkels dicht zijn is van oorsprong iets religieus.

Of je gelooft in Jezus, Allah, Boeddha: geloof gaat van binnen naar buiten. Je voelt van binnen wat goed en slecht is.

Ik zie geloof als volgt: mensen leven binnen en buiten. Alles van buiten komt naar binnen en binnen is hoe je over dingen denkt en hoe je ze voelt. Religie is van binnen, het is de oorsprong. Of je gelooft in Jezus, Allah, Boeddha: geloof gaat van binnen naar buiten. Je voelt van binnen wat goed en slecht is. In dat opzicht ben ik niet heel anders. En als ik het echt niet weet heb ik altijd mijn vrienden nog die als spiegel dienen.

Bij mijn gelovige vrienden zie ik hun geloof eigenlijk alleen uit praktisch oogpunt. Wanneer we samen eten bedenk ik me wat die persoon allemaal mag eten en wat niet. Hetzelfde als wanneer je samen eet met een vegetarische vriend. Dan houd je daar ook rekening mee. Je denkt er eigenlijk niet over na. Tot je voor ze moet koken.

Je moet niet iets blijven doen alleen omdat het een traditie is.

Bij tradities vind ik het belangrijk om uit te zoeken waar ze vandaan komen, wat het verhaal er achter is. Traditie komt niet zomaar ergens vandaan. Je moet bedenken: “Oké, het staat in dit boek. Maar waarom staat het daar in?” Je moet niet iets blijven doen alleen omdat het een traditie is.

Stereotypering

Mensen denken vaak dat ik buitenlands ben. Zeker in een stad als Amsterdam, waar ontzettend veel buitenlanders wonen, word ik vaak in het Engels aangesproken. Het heeft iets heel anoniems en dat vind ik fijn. Niet zozeer het altijd anoniem zijn, maar meer dat die mogelijkheid er is.

Als je ergens negatief over bent, moet je de handen uit de mouwen steken en er iets van maken.

Tijdsgeest

Ik weet niet precies hoe ik deze tijdsgeest zou moeten omschrijven. Misschien is dat alleen maar terugblikkend mogelijk. Ik denk wel dat er een overvloed aan nuance is door het internet. Op Instagram bijvoorbeeld: heel veel mensen doen eigenlijk precies hetzelfde, maar dan net even anders.

In de traditionele media doen ze vaak alsof ze heel genuanceerd zijn, terwijl dit niet het geval is. Toch hebben ze een bepaalde autoriteit.

Over de toekomst ben ik positief ingesteld. Als je ergens negatief over bent, moet je de handen uit de mouwen steken en er iets van maken.

Abderrahim woont al zijn hele leven in Amsterdam West, Geuzenveld om precies te zijn. Met zijn 22 jaar is hij het oudste kind in een gezin van negen. Elke zomer gaan ze terug naar Marokko. In Nederland voelt hij zich een Marokkaan en in Marokko een Nederlander. Maar altijd voelt hij zich een Amsterdammer.

Identiteit

Wanneer ik in Marokko iets te eten bestel, zien ze gelijk aan me dat ik ergens anders vandaan kom. Ze zien het aan hoe ik praat, mijn huidskleur, hoe ik me kleed en gedraag. Mijn vader is in Marokko geboren, aan hem merken ze niets.

Ik vind het alleen maar heel tof dat de buurt zo gemengd is.

Amsterdam West

Mijn familie is heel hecht. Als ik ga trouwen moet ik er niet aan denken Amsterdam West te verlaten. Ik zal altijd in Geuzenveld of daar in de buurt blijven wonen.

West was vroeger een beruchte plek: er waren veel overvallen en er was veel overlast. Nu is dat anders. Vroeger zou ik het niemand aanraden hier te gaan wonen, nu doe ik dat wel. Mijn buurt is mooier geworden en er is meer een mix van bewoners. Tegenover mijn flat heb ik nu allemaal Nederlandse studenten wonen. Aan de ene kant vind ik dat leuk: het is anders. Aan de andere kant veroorzaken ze in het weekend overlast door keihard muziek te draaien. Heel erg vind ik dat niet, ik ben het gewoon niet gewend. Ik vind het alleen maar heel tof dat de buurt zo gemengd is.

Mijn geloof geeft mij elke dag weer opnieuw motivatie. Wanneer ik wakker word heb ik een doel: het paradijs betreden.

Geloof

Mijn geloof geeft mij elke dag weer opnieuw motivatie. Wanneer ik wakker word heb ik een doel: het paradijs betreden. Wanneer je je aan de regels van de islam houdt, betreed je aan het eind van je leven het paradijs. Alleen God kan hierover oordelen, daarom weet je ook nooit hoe je er voor staat.

Ik was altijd al gelovig, maar ik had vroeger nog niet zoveel kennis over het geloof als nu. Nu weet ik ook nog niet alles, maar wel al meer dan toen. Mijn kennis haal ik uit de Koran of van geleerden die de Koran bestuderen. Als je die zo leest, is die moeilijk te begrijpen. Deze geleerden bestuderen de Koran jarenlang en zitten dan nog met vragen.

Ik kan niemand dwingen iets te geloven. Als je gedwongen wordt, geloof je namelijk niet met je hart.

Nu hoor je dat mensen vaak denken dat ik, omdat ik een baard heb, bij IS hoor en mijn vrouw wel zal onderdrukken.

Stereotypering

Ik merk wel dat mensen snel een beeld van me hebben gevormd. Daar kijk ik niet eens meer van op. Vroeger, toen ik nog geen baard had, was het wel minder. Nu hoor je dat mensen vaak denken dat ik, omdat ik een baard heb, bij IS hoor en mijn vrouw wel zal onderdrukken.

Toen ik laatst met mijn broertje op vakantie ging naar Egypte heb ik anderhalf uur lang in een kamertje gezeten. Ze wilden weten wat ik kwam doen en waarom ik een baard had. Ik heb ze eerlijk geantwoord en toen zagen ze ook wel dat ik toch niet het type was dat ze dachten.

Zo lang ik mijn geloof gewoon kan uit oefenen ben ik blij. Ik ga niemand dwingen de Islam te volgen.

Aan de ene kant snap ik wel dat mensen zo denken: ze worden gemanipuleerd en gehersenspoeld door de media. Ze gaan denken dat baarden, IS en de islam allemaal met elkaar te maken hebben. Daar is niets van waar en iedereen die dit gelooft nodig ik uit om eens een dagje met een echte moslim mee te lopen.

Zo lang ik mijn geloof gewoon kan uit oefenen ben ik blij. Ik ga niemand dwingen de Islam te volgen. Wat ik wel kan doen is mensen uitdagen om achter de waarheid te komen: ga eens op onderzoek uit. Hopelijk komen mensen dan achter de boodschap die de Islam wil uitdragen.

Francesco, die ondertussen is verhuisd naar Amsterdam Noord vanwege de gunstige huurprijzen, heeft 2,5 jaar in Amsterdam West gewoond. In die tijd richtte hij samen met een vriend van hem white label coffee op. Een koffietentje met eigen branderij in de Jan Evertsenstraat.

Wel geloof ik dat religie en wetenschap samen kunnen gaan.

Religie

Eigenlijk ben ik niet met religie bezig. Mijn vader is Italiaan, en dat zijn natuurlijk meestal katholieken. Ik ben daarom wel gedoopt, heb de communie gedaan, en ben ook gevormd. Dat kwam ook wel vanuit mijzelf, maar vrij snel daarna heb ik besloten het allemaal weer los te laten.

Misschien ben ik wel te rationeel, benader iets eerder wetenschappelijk. Wel geloof ik dat religie en wetenschap samen kunnen gaan. Ergens spreken deze dingen elkaar wel tegen, maar tijdens mijn studie Natuurkunde leerde ik best overtuigde Christelijke studenten kennen die dat goed naast elkaar konden leggen.

Ik denk eerlijk gezegd dat je iedere moslim wel kan aanspreken met de vraag eens mee te gaan.

Appie heeft me tijdens de fotoshoot uitgenodigd om mee te gaan naar het vrijdagsgebed. Lijkt me super interessant. Het is iets dat wel echt actief op mijn wensenlijst stond. Ik denk eerlijk gezegd dat je iedere moslim wel kan aanspreken met de vraag eens mee te gaan, en nu met Appie was het zo’n lage drempel. Ik ben nieuwsgierig wat er gezegd wordt, wat hun beelden zijn. Kortom, wat een vrijdagsgebed nu precies inhoudt. Net zoals ik wel eens naar een kerk ben geweest. Ook zou ik het leuk vinden om daarnaast met Appie in gesprek te gaan. Ook omdat het een open jongen is.

Mensen vinden mij wel vaak een hipster, maken daar grapjes over, zoals over het feit dat alle hipsters zeggen dat ze geen hipster zijn.

Identiteit

Mijn vader is ooit als Italiaanse gastarbeider naar Nederland gekomen. Mensen zagen hem vaak voor een Turk aan. Hij deed echt ongeschoold werk, kwam niet op plekken terecht waar ook groeimogelijkheden waren. Slachthallen, grote stomerijen, plekken waar je zwaar lichamelijk werk moest verrichten. Wat hij nu doet? Hij kreeg vijf jaar geleden een herseninfarct, raakte half verlamd en zit hij nu in de ziektewet.

Ik hou überhaupt niet van hokjes. Mensen vinden mij wel vaak een hipster, maken daar grapjes over, zoals over het feit dat alle hipsters zeggen dat ze geen hipster zijn. Als tegenantwoord geef ik vaak dat hipsters zichzelf te serieus nemen, en ik daarom al geen hipster ben omdat ik dat niet doe.

Mêleren

Ik denk niet dat het principe van een koffietentje een hype is. Ergens alleen met je laptopje kunnen werken, maar tegelijkertijd onder andere mensen zijn, is iets wat blijft aanspreken. Je ziet ook vriendschappen ontstaan tussen vaste gasten. We zijn soms bijna een buurtcentrum. Maar dan inderdaad wel eerder voor de hipster. Er komen inderdaad niet veel moslims hier. Ik weet ook niet waarom het zo’n grote drempel is. Bourgiorno is dan inderdaad meer gemengd. Ik zal Appie, die daar werkt, eens vragen hoe dat zit.

Ik ken eigenlijk geen moslims, tijdens mijn studie zag ik ze ook niet.

Amsterdam West

Het Mercatorplein vind ik erg leuk. Je ziet er groepjes Aziaten, oudere moslims in een groepje mannen en vrouwen, moslimjongeren. Wel zie je er weer weinig ‘hipsters’. Je hebt er veel verschillende horeca, die weer hun eigen mensen aantrekken.

Ik ken eigenlijk geen moslims, tijdens mijn studie zag ik ze ook niet. De buurt wordt wel meer gemêleerd, niet zozeer tussen de mensen maar eerder als je naar de variatie in ondernemingen kijkt. Het blijven uiteindelijk toch kleine eilandjes. In een van de belwinkels zie je toch minder snel een hipster.

Voor mijn bedrijf is het bijvoorbeeld goed dat er meer ‘yuppen’ komen, al vind ik het altijd een beetje een stom begrip. Zij vormen ook een deel van onze klanten. In het algemeen willen zij dat het overal schoon is, dat ze, overdreven gezegd, met hun bakfietsen overal langs kunnen fietsen. Ik noem maar iets. Het is goed voor de straat, maar het verdrukt wel iets. De oude Amsterdamse bevolking die hier woont vind het ook vervelend omdat de huurprijzen zo hoog worden dat ze moeten verhuizen.

Ik zit in de winkelstraatverenging Jan Eef, en daar zitten bijvoorbeeld ook geen moslims in. Dat vind ik echt super jammer. Het hele bestuur vindt dat ook jammer. Het zijn toch vooral de blanke, jonge, vooral mannelijke, ondernemers. Maar ook dat kun je niet pushen. Het moet echt vanuit de mensen zelf komen.

Initiative / Concept / Art direction: Shirin Mirachor
Photos: Kasimir Szekeres
Styling: Veerle Kluijfhout
Video: Sam Golbach
Editor: Rosa Golbach (Dutch) / Melanie Cravero (English)

2 Comments