MOHAMED & CURD

Comment

MOHAMED & CURD

MOHAMED_CURD_GETME

Mohamed (1991), digital content creator, werkzaam in Borgerhout

Borgerhout

Borgerhout is met een culturele opmars bezig. Het is een progressief baken in een conservatiever Vlaanderen. Borgerhout is een thuishaven voor de socialisten en groenen, met De Roma als cultureel centrum en thuisbasis voor al het progressief activisme. Zoals Ringland; het hart boven hart.

We zijn geen hondjes dat wanneer je met worstjes zwaait we daar keffend op af komen. Je zou moeten vertrekken vanuit een bepaalde interesse.

Ik ga naar plekken waar ik me goed voel, naar evenementen waarin ik geinteresseerd ben. Er worden veel politiek correcte evenementen georganiseerd.. Zoals barbecues met vioolspelers uit Zambia en Argentijnse tapdansers met een halal eten. Daar zal ik nooit naar toe gaan. We zijn geen hondjes dat wanneer je met worstjes zwaait we daar keffend op af komen. Je zou moeten vertrekken vanuit een bepaalde interesse. Het kickboxgala waaraan ik bij betrokken ben geweest is daarin een goed voorbeeld. Dit trekt gemengd publiek aan waarbij de interesse in de sport elkaar bindt.

We moeten ook betrokken worden bij die maatschappelijke discussies, niet enkel maar binnen debatten over het hoofddoekverbod, het ritueel slachten of omgang met racisme

Rol in samenleving

Van tewerkstelling, te hoge huren, of het milieu, het zijn allemaal problemen die aangepakt moeten worden. We moeten ook betrokken worden bij die maatschappelijke discussies, niet enkel maar binnen debatten over het hoofddoekverbod, het ritueel slachten of omgang met racisme. Zo hebben we het de laatste tijd veel over de burkini gehad. Wat is dat voor discussie? Ik heb daarom me direct afzijdig gehouden. Ik begin er niet aan. Zo blijven we altijd binnen dezelfde plek trappelen. Wel wil ik het hebben over de vergrijzing in Vlaanderen. Dit slaat evengoed toe bij de Marokkaanse gemeenschap. Hoe zullen wij omgaan met ouders die ouder worden in een situatie waarbij je samenwoont in een flat en je allebei werkt? Hierover heeft de moslimgemeenschap ook een mening over.

Identiteit

Ik geloof dat we een duidelijk onderscheid moeten maken tussen identiteit en nationaliteit. Vaak worden deze twee zaken verward, ook in de journalistiek. Identiteit is voor mij een gevoel, iets dat je niet kan definiëren. Het is afhankelijk van tijd, plaats en context. Als je me nu vraagt naar mijn identiteit zeg ik bijvoorbeeld gemakkelijker moslim. Maar in het buitenland noem ik mijzelf eerder Vlaming. Het benadrukken van de Marokkaanse identiteit is iets waar ik minder belang aan hecht. Er zijn blanke Belgische mensen die misschien vaker naar Marokko zijn gegaan dan ikzelf. Ik ben daar misschien 4 of 5 keer geweest voor een paar weken. Dan is het moeilijk om jezelf te identificeren als Marokkaan. Ik zou amper vijf namen kunnen noemen van het Marokkaanse voetbalteam, maar vraag de namen van het Belgische voetbal team en ik noem ze zelfs in de juiste volgorde. Ik spreek wel Marokkaans, en het betekent ook niet dat ik de Marokkaanse cultuur loslaat. Deze cultuur vind ik heel

mooi, en heel veel Marokkaanse dingen koester ik. Uiteindelijk is nationaliteit voor mij iets praktisch om zaken te organiseren. Je paspoort, verblijflocatie, de belasting. Of ik nu Belg of Marokkaan ben.

Eenmaal een atoom negatief of positief geladen is, is dit atoom instabiel en ontstaat er een reactie. Hetzelfde geldt denk ik voor een samenleving.

Tijdgeest

De huidige tijdgeest geef ik als eerste het label angst, desinformatie en het gebrek aan zelfkritiek. Er is een neiging tot hysterie, alles wordt uitvergroot. Net als rondom mijn twitter incident. Als je goed naar mijn tweets kijkt, zie je dat er geen enkele dreiging in zat. Er is zo snel paniek. Neem Allahu Akbar, God is groot. Een kreet die we gebruiken wanneer er iets goeds gebeurt of iets slechts, wordt nu nooit meer in zijn juiste context gezien. We spreken van een invasie moslims, maar dit is maar 6% in België. We voeren te vaak debatten waar geen debat over hoort te zijn. Zoals de keer dat een Belgische modeblogster, Sarah Dimani, met een hoofddoek op de Flair stond. Of wanneer Wouter Torfs, als reactie op eerder kritiek rondom zijn uitspraak dat vrouwen niet welkom zijn met hoofddoek, nu wel vrouwen met een hoofddoek achter de kassa toelaat. Je ziet dan elke keer dezelfde reacties als ‘dit is een stap vooruit, we zijn op de goede weg met Vlaanderen’. Maar ik vind persoonlijk dat we niet blij moeten zijn met iets dat vanzelfsprekend hoort te zijn. Je zou juist hierover een bepaalde onverschilligheid moeten hebben, dat het niet meer dan normaal is. Dan zijn we pas de goede richting op aan het gaan.

Ik geloof dat er in de maatschappij altijd positieve en negatieve zaken zijn. Tegenover elkaar, en dan heb je evenwicht. Zodra er van een te veel is ontstaat er destabilisatie. Ik denk dan altijd aan atomen. Zodra het evenwicht goed is, gebeurt er niks. Eenmaal een atoom negatief of positief geladen is, is dit atoom instabiel en ontstaat er een reactie. Hetzelfde geldt denk ik voor een samenleving. Ik geloof dat zolang het Vlaams Belang bestaat of een PVV, er ook een ander extreme groep tegenover gaat moeten staan. Ik denk hetgeen waar we naar toe willen gaan is juist balans.

CURD_MOHAMED_GETME

Curd (1979), ambtenaar, woont en werkt in Borgerhout

Een buurt als Borgerhout is de realiteit van de maatschappij, het is de weerspiegeling.

Borgerhout

Borgerhout is minder explosief geworden, gematigder, gemixter en gezonder. De goedkope woningen trekken jonge gezinnen aan die in het centrum van de stad willen gaan wonen. Dat gebeurt op allerlei plaatsen in Antwerpen. Wat vroeger de concentratiewijken waren zijn nu de hipster of de chiquere buurten. Er ontstond een gezonde kleurrijke mix in Borgerhout, tussen jonge gezinnen met een Vlaamse achtergrond en een tweede en derde generatie van migranten die mee zijn met de maatschappij.

Een mix is belangrijk om een totaal beeld te krijgen. Om een deftig inzicht te krijgen. Om gefundeerd te kunnen argumenteren, om te weten waarover je spreekt. Een buurt als Borgerhout is de realiteit van de maatschappij, het is de weerspiegeling. Ik denk dat het niet gezond is om in concentraties te gaan wonen, of het nu zwart of geel is. Vroeger had ik zelf ook een gekleurd beeld over Borgerhout tot op het moment dat ik er zelf ging rondlopen om het te ervaren. Je realiseert je dan pas hoeveel waarheid er in de woorden van een ander zit, of hoeveel onwaarheden. Vooral dat.

Identiteit

Op het moment dat je op zoek bent naar je identiteit en er komt vanuit een autoritaire hoek een visie op jouw identiteit, dan snap ik goed dat dit automatisch een tegenreactie gecreeerd, en je je stekels opzet. Dit principe is zo oud als de wereld. Of ik geloof in integratie hangt van de basis af. Er moet ruimte zijn tot integratie. Integratie wordt vaak afgestompt tot gedeeltelijk integreren. Ik vind dat iemand zich moet aanpassen maar wel volledig zichzelf moet kunnen zijn. Het is geven en nemen.

Ook zijn er te weinig rolmodellen momenteel en het hebben van een rolmodel is belangrijk. We hebben er een goede op het gebied van sport. Karim Bachar. Dat is iemand die zich inzet voor de politiek, iemand van Borgerhout, van de straat. Intelligente kerel, en de coach van de zaalvoetbalploeg van Antwerpen, die op het hoogste niveau speelt. Maar van mensen zoals hij zijn er wel te weinig op dit moment.

Tijdgeest

We leven in lastige tijden. De wereldleiders van nu spelen in op angst, de media speelt in op angst, iedereen speelt in op angst. Ik denk dat het keyword terrorisme is, en onder het mom van terrorisme kan heel veel. Vanaf het moment dat Amerika na de aanslagen van 9-11 de PATRIOT act erdoor heeft geduwd, is privacy een heel vaag begrip geworden. Om veiligheid te rechtvaardigen is er veel veranderd. Angst gaat vaak samen met een tunnelvisie. Het

zorgt dat je niet open staat voor andere dingen, eigen behoud wordt belangrijk, teruggrijpen naar het constante, naar zekerheden. Het is een utopie om te denken dat we het binnen twintig jaar oplossen zodat mijn dochter van twee een andere wereld kent. Elke generatie moet ook werken aan de fouten van de vorige generatie. Dat is ondertussen wel duidelijk.

In definitie zijn we allemaal racisten, behalve met wie we hebben gesproken, want die is wel ok

Samenleving

Ik vind internet zeer positief fenomeen, alleen op internet staat geen filter.
Nu ben ik geen fan van filters, maar het zorgt er wel voor dat eenieder met een mening gehoord kan worden. Dit maakt het tegelijkertijd wel een ideaal forum om te kijken wat er daadwerkelijk bij de mensen leeft. Het effect hiervan werd zichtbaar bij het quadincident deze zomer en hier zijn we wel van geschrokken. Uiteindelijk is de essentie van dat verhaal: er is een kind verloren, en van waar hij komt, en hoe hij eruit ziet, is allemaal onbelangrijk. Het is een kind dat tragisch omkomt, punt. En als het gebruikt wordt voor de politiek, de discriminatie of xenofobie, is mijn hoofd daar te klein voor.
Het is in samenlevingen ook altijd hetzelfde verhaal. Die bevolkingsgroep is slecht, behalve die enkeling want dat is mijn buurman en dat is een toffe. In definitie zijn we allemaal racisten, behalve met wie we hebben gesproken, want die is wel ok. Daarom kom ik graag buiten, leg ik contacten. Ik heb zeker moslimvrienden. Het rare is dat ik er altijd even over moet nadenken omdat ik hen niet bestempel als moslim, het zijn gewoon vrienden.

Religie

Ik neig meer naar een levensleer dan naar een religie. Persoonlijk vind ik religie gevaarlijk. Het rotsvast overtuigd zijn, daarop niet zelf op zoek gaan naar antwoorden, zichzelf niet meer ontwikkelen of ontplooien, daar ben ik soms wel bang van. Zolang je alles in twijfel mag stellen en erover gepraat mag worden is het prima. Vanaf het moment dat iemand zegt: ik geloof dit en dat is de waarheid, vind ik dat zelf een beetje lastig. Dit heb ik met alle religies. Als we gaan kijken naar levensbeschouwing, dan neem ik graag boeddhisme als voorbeeld met de kernfilosofie dat wanneer je het goed doet, je goed wordt behandeld. Dit vind ik echt belangrijk. En voor de rest is gewoon leven en laten leven.

Comment

YASSINE & ZEN

Comment

YASSINE & ZEN

YASSINE_ZEN_GETME

Yassine (1996), student leerkracht secundair onderwijs Brussel en opkomend freelance fotojournalist,  geboren en getogen in Borgerhout

Borgerhout

In Borgerhout schuilt zoveel talent.

Vroeger werd Borgerhout door buitenstaanders gezien als een no-go zone. Nu beginnen de vooroordelen langzaam te verdwijnen. Je moet je echt in de buurt bevinden wil je het goed leren kennen. Je kunt iemand uit Borgerhout halen, maar je kunt Borgerhout nooit uit hem halen. De sfeer is heel open en gemoedelijk. Er hangt een familiaire sfeer hier. Zelfs de grootste criminelen van Borgerhout kun je midden in de nacht passeren en gedag zeggen. Het is een mengelmoes. Van culturen en talenten. In Borgerhout schuilt zoveel talent. Er is een beeld van jongeren die hangen op pleintjes, mensen in de buurt lastig vallen. Maar ik ken zoveel mensen die enkel hard studeren, met hoge diploma’s als resultaat. We hebben hier een pand waar we altijd tijdens examentijd samen konden studeren, nachten doorgehaald. Nu hebben twee vrienden een diploma; de één werkt als receptionist in een hotel en de ander is ploegleider in de McDonald’s. Dan denk je toch van hmm, hier klopt iets niet?

Ik word vanuit mijn religie gepusht om te geven, om iets te doen en om moedig te zijn

Religie

Religie is voor mij een drijfveer. Ik word vanuit mijn religie gepusht om te geven, om iets te doen en om moedig te zijn. We worden als moslims zo vaak in negatief daglicht gezet, ik wil graag een positieve bijdrage leveren aan de maatschappij. Onze Profeet zegt altijd: de moslimgemeenschap is onderdeel van een lichaam. Als één deel pijn heeft, heeft je hele lichaam daar last van. Dit kun je doortrekken tot alles, niet alleen de islamitische gemeenschap. Een mens is een mens, humanity heeft geen religie zeg ik altijd. De vluchtelingen zie ik als mijn broeders en zusters. Het kan ook mij overkomen. Daarom heb ik als vrijwilliger gewerkt in Lesbos, Cambodja, en ga ik binnenkort naar Italië.

Identiteit

Mijn religie staat op de eerste plaats. Alles wat ik doe, koppel ik eerst aan de islam. Daarna wordt het moeilijk: ik ben Vlaming, met Marokkaanse roots, geboren in Borgerhout. Maar er zijn zoveel mensen die zichzelf Marokkaan noemen en het land helemaal niet kennen, ze zijn uiteindelijk veel meer Belg. Ze zien hoogstens de toeristische plekken, blijven enkel bij hun eigen familie. Ik ga standaard elk jaar naar Marokko en probeer het altijd verder te ontdekken. Het land, haar geschiedenis, de cultuur. Know your roots, dat zal ik ook mijn kinderen meegeven. Er zijn ook botsingen met bepaalde gewoonten of ideeën. Waar buiten eten bij ons als iets heel normaals wordt gezien, krijg je vaak onder de voeten als men in een traditioneel Marokkaans huishouden hoort dat je buiten hebt gegeten. Zij zien buitenhuis eten als iets slechts, god knows why.

Mijn droom is altijd geweest om oorlogsjournalist te zijn. Ik ben in Libanon voor het eerst in contact gekomen met een fotojournalist. Hij heeft in Syrië gezeten, Oekraïne, echt aan het front. Helemaal alleen. In Lesbos had ik de eerste keer een camera in mijn hand. Ik heb de aanslagen in Zaventem gedocumenteerd, in Cambodja deed ik een fotoreeks rond kinderprostitutie en kinderarbeid, heb wat protesten in Brussel gefotografeerd. Zo begon ik een portfolio op te bouwen. Daarnaast doe ik de lerarenopleiding, ik wil jongeren graag inspireren. Zeker binnen het onderwijsvak islam. Ik wil ze leren hoe ze met religie om moeten gaan. Doordat mensen hun religie niet meer kennen en enkel op internet op zoek gaan naar kennis, kunnen ze makkelijk in handen vallen van verkeerde invloeden, dat extreme, radicale gedoe. Iets wat makkelijk verkomen kan worden door het geven van de juiste informatie, ze te stimuleren tot een kritische houding. Ik zat in het secundair op een Katholieke school, waar ik godsdienstles kreeg. In België heb je standaard katholieke godsdienstles op school. Er zijn zeker overlappingen binnen het christendom en de islam, maar ook verschillen. Je kunt het vergelijken met een Nokia. Je hebt eerst de oude Nokia 3310, daarna de Samsung flipphone, en vervolgens kwam de iPhone. Het basis van het model blijft het zelfde, enkel vraagt elke tijd een vernieuwde versie. Aangepast aan de problemen van de tijd. Je moet de bron plaatsen in de context van de tijd, maar de bron zelf nooit veranderen.

We zijn nu part of de society, of je dat nu wilt of niet.

Tijdgeest

Onze grootouders zijn hier ooit naartoe gekomen met de bedoeling enkel te werken en dan weer terug te gaan. Uiteindelijk hebben zij gezinnen gestart en zijn hun kleinkinderen hier geboren. De komende generaties hebben meer affiniteit met dit land dan met het thuisland. De derde generatie is gaan studeren en wil hun plaats innemen binnen de maatschappij. Vroeger was het meer van: ja meneer, nee meneer, oké meneer. Men ging zichzelf niet ontplooien, of proberen hogere posities in te nemen om hun stem te laten horen. Dit is aan het veranderen. Mensen staan op, studeren, communiceren, klagen racisme aan. We zijn nu part of de society, of je dat nu wilt of niet.

ZEN_YASSINE_GETME

Zen (1986), ambtenaar bij de Vlaamse overheid, woont in Borgerhout

Identiteit

Eigenlijk ben ik de blanke middenklasse. Ik ben wel open, maar heb eigenlijk geen vrienden van Marokkaanse origine, of zelfs geen zwarte vrienden. Wel heb ik door mijn kwart Algerijnse roots veel moslim neven en nichten die ik beschouw als broer en zus. Je vriendenbasis vormt zich meestal in het middelbaar onderwijs en tijdens het studeren. Het hebben van geen kinderen maakt het ook moeilijk om contact te leggen. Wanneer je kinderen samen gaan spelen vormt dit toch een eerste aanleiding om contact te leggen. Voor de rest kun je eigenlijk enkel via een hobby iemand leren kennen. Dit project leek me daarom een toffe manier om wat meer moslims te ontmoeten.

De kernwaarden van het christendom en islam zijn eigenlijk wel hetzelfde. Je respecteert elkaar, je doodt geen mensen.

Religie

De kernwaarden van het christendom en islam zijn eigenlijk wel hetzelfde. Je respecteert elkaar, je doodt geen mensen. Dat zijn voor mij universele waarden en ik denk dat atheïsten dat evengoed aanhangen. Ik bezoek wel graag eens een kerk omdat die mooi is, maar liever niet om een dienst bij te wonen. Als ik op city trip ben en er staat een mooie moskee, dan wil ik die evengoed graag bezoeken.

Samenleven

Waar ik en mijn vriend wonen is een hele gemengde straat. We wonen dicht bij veel Marokkaanse en Turkse winkels die altijd tot acht uur open zijn. Ook op zon- en feestdagen en dat is erg handig. Er is hier zo’n gevarieerd aanbod, je kunt echt alles vinden. Ze organiseren een paar keer per jaar buurtfeesten. Mensen krijgen dan ook allemaal een bloemetje om op de gevel te hangen. Een superinitiatief. Het publiek mengt daar redelijk goed, maar je ziet wel dat vanaf een uur of zes de moslim papa’s en mama’s met hun kinderen teruggaan naar huis en de blanke mensen nog blijven hangen om wat te drinken. Het is wel spijtig, maar het is gewoon een andere levensstijl. 

Tegenwoordig lijkt alles heel individueel gericht. We kijken vooral eerst naar onszelf en ons eigen belang. Vroeger heerste er denk ik meer een gemeenschapgevoel. Je ging op zondag gezamenlijk naar de kerk. Je kende de mensen om je heen. Nu heerst er meer eenzaamheid. Tegelijkertijd zie je de tendens waarin wordt teruggegrepen naar het gemeenschapsgevoel en naar het authentieke. We maken weer dingen. Eerst werd dit nog ervaren als alternatief, arty-farty, de hipstercultuur, maar nu begint het meer mainstream te worden. Deze tegenbeweging komt juist uit de generatie die is opgegroeid in de sterk individualistisch gerichte maatschappij.

Ik ben me ervan bewust hoeveel geluk ik heb om in België geboren te zijn met alle kansen die ik aangereikt krijg.

Tijdgeest

Ik ervaar de huidige tijd sterk als dualistisch: er zijn heel veel onzekerheden. Denk aan de financiële crisis, het Midden-Oosten dat in brand staat, de wereldpolitiek die steeds duisterder wordt. Je ziet tegelijkertijd een grote groep die zich daar tegen af wilt zetten, die zich richt op het sociale. Die met minder er wat van probeert te maken. Zij die minder hebben proberen er wat van te maken. In de tijd van mijn ouders was de sky the limit. Dit is nu wel anders.

Tegelijkertijd ben ik me ervan bewust hoeveel geluk ik heb om in België geboren te zijn met alle kansen die ik aangereikt krijg. Gelijkertijd zie ik dat niet iedereen deze kansen krijgt, dat er in sommige gemeenschappen veel armoede heerst, er gemarginaliseerd wordt en hiervoor soms te weinig begrip heerst vanuit de rest van de samenleving.

Comment

HICHAM & PETER

Comment

HICHAM & PETER

HICHAM_PETER_GETME

Hicham (1992), student politieke sociologie, geboren en getogen in Borgerhout

Een buurt wordt opgewaardeerd wanneer je er blanke mensen insteekt.

Borgerhout

Er zijn de afgelopen jaren veel meer blanke Belgen in Borgerhout komen wonen. Mede omdat er een subsidiewet kwam waarbij je tot 25.000 euro kon ontvangen om in Borgerhout een huis te kopen. De regels waren zo opgesteld dat enkel de blanke Belgen hier uiteindelijk recht op hadden. Zo moesten je ouders Nederlands spreken en in België geboren zijn. Allemaal onder het mom van de opwaardering van de buurt, want een buurt wordt opgewaardeerd wanneer je er blanke mensen insteekt.
Los daarvan is de omgang tussen blank en niet blank heel casual. Er is geen vijandigheid onderling. De buren zeggen hallo tegen elkaar, iedereen kent elkaar en helpt elkaar. Het is een plek waar ik me altijd heel veilig voel. Een plek waar ik me thuis voel. Wel kan de buurt zich verbeteren als het gaat om luchtvervuiling, het groen en verkeersveiligheid; het is een chaos als ik er fiets.

Identiteit

Ik heb het gevoel dat het westen een nieuw soort islam voor mij aan het creëren is waarbij de uiterlijke kenmerken van de islam van het straatbeeld langzaamaan worden verwijderd. Waarin je een goede moslim bent als je dit en dat doet, maar waar je ook steeds meer moet distantiëren van een aantal zaken. Tot op het moment dat je zoveel toegeeft dat je op ten duur geen islam meer hebt. In zekere zin is het westen aan het radicaliseren, maar dit wordt enkel getrivialiseerd, gebagatelliseerd en gerelativeerd. Tijdens je middelbare school jaren wordt er een westerse geschiedenis gepresenteerd die zo sterk en overwinnend lijkt te zijn, maar leren we nooit over de successen van de islam. Het enige wat wij over de sharia hebben gehoord is dat het een ideologie is waar ze handen afhakken. Onze religie, onze hele geschiedenis en cultuur wordt altijd herleid naar één of twee aspecten waar wij ons vervolgens over moeten verdedigen.

Ik vind het erg spijtig dat er zoveel energie moet gaan naar het conformeren om toch maar die goede Marokkaan te zijn, die goed geïntegreerde moslim.

Conformeren

Ik vind het erg spijtig dat er zoveel energie moet gaan naar het conformeren om toch maar die goede Marokkaan te zijn, die goed geïntegreerde moslim. Het zijn vaak bezorgde ouders die zeggen: ‘ Gaat gij wel werken vinden met zo’n baard?’ Gewoon dat je al op voorhand weet dat je veel meer moeite gaat moeten doen om aan een job te raken. Het conformeren begint al op school waar je je schuldig voelt omdat je ook een andere taal goed spreekt. Er is altijd een deel van de energie die moet gaan naar je jezelf bewijzen, jezelf verdedigen, jezelf beschermen. Niet iedereen heeft daar zin in en begint daarom iets voor zichzelf. Ik ben liever arm voor mijzelf, dan rijk voor iemand anders. Ondanks de werkloosheidscijfers zie je tegelijkertijd een klim op de sociale ladder die je zelden ziet voorkomen. De grootouders die hier zijn gekomen konden vaak niet eens lezen of schrijven, en hebben kleinkinderen voortgebracht die nu advocaat zijn of professor. Dit laat zien dat we de hoop niet verloren hebben en door blijven vechten.

Ik vind de democratie een slecht concept. Het is een systeem dat niet werkt, en al honderd jaar bewezen heeft dat het niet werkt.

Tijdgeest

Er wordt een cirkel getekend en binnen deze cirkel ben je vrij om te denken en te zeggen wat je wilt, als het maar binnen de geaccepteerde lijnen valt. Deze cirkel lijkt alleen steeds kleiner te worden. Ik vind de democratie een slecht concept. Het is een systeem dat niet werkt, en al honderd jaar bewezen heeft dat het niet werkt. Als je kijkt naar hoeveel mensen vandaag de dag sterven voor het o zo superieure democratie, hoeveel oorlogen ervoor gevoerd worden. Het is niet meer de democratie van het volk, het is de democratie van de rijke mensen, de blanke man om precies te zijn, die het inzetten hun rechten, luxe en privileges te behouden. Maar op het moment dat je aangeeft dat de democratie niet werkt, ben jij de extremist met radicaal gedachtegoed. Behalve als je een blanke niet-moslim bent; dan is het geleerd en ben je een academicus. Ik ben een volledig voorstander van de islamitische wet. Allah heeft de mens geschapen, dus Allah weet ook als beste welke manier van samenleven optimaal is voor de mensen. We moeten stoppen de islam te herleiden tot een hoofddoek, verdoofd slachten, het al dan niet handen schudden. De islam is veel breder dan dat. Laten we het hebben over de sociologie binnen de islam, de filosofie, over de rijke geschiedenis. De mens gaat zich pas echt vrij voelen als hij onder de islam leeft.

PETER_HICHAM_GETME

Peter (1977) filmeditor bij VDAB, wonend in Borgerhout

Borgerhout

Je merkt dat er een instroom is van twintigers en dertigers die op zoek zijn naar ruimte binnen Antwerpen. Mede door de gigantische verkeersdrukte en relatief weinig publieke ruimte, zijn de huurprijzen in Borgerhout laag. Mensen uit de creatieve sector, theatertechniekers en kunstenaars, het type mens dat naar dit soort locaties graviteert. Het soort sociaal weefsel waar ik mij bekend in voel. Wel behoorlijk wit ja.

Het is misschien zo belachelijk voor de hand liggend dat mensen eraan voorbij kijken maar de meeste allochtonen gaan niet naar een lokaal waar alcohol is.

Ik heb het gevoel dat het gescheiden economieën zijn: het gaan naar de Marokkaanse kapper voelt nog altijd als een drempel. Op het moment dat je de zaak ingaat voel je dat je niet zijn bedoelde clientèle bent. Ze vinden je aanwezigheid niet erg, maar het voelt wel vreemd. Het is misschien zo belachelijk voor de hand liggend dat mensen eraan voorbij kijken maar de meeste allochtonen gaan niet naar een lokaal waar alcohol is. Punt.
En tachtig, misschien wel negentig procent van de Vlamingen gaan niet naar een plaats waar geen alcohol is en daarmee is er een barrière gesteld die het lastig maakt voor georganiseerde festiviteiten als Borgerrio en elk ander typisch gesubsidieerde volksfeest.

Samenleving

Idealiter hoop ik dat er meer seks tussen bevolkingsgroepen komt. De traditie van het niet thuis mogen komen met een andere kleur met als gevolg dat zelfs de derde generatie huwelijkspartners zoeken in het land van herkomst. Niet eens binnen de eigen gemeenschap in Vlaanderen, maar actief op zoek gaat naar een soort ongeschoolde puurheid dat daarop ook de werkeloosheid ingaat. Je gaat niet ver raken als iedereen op zijn eigen eilandje blijft. Ik hoop dat uiteindelijk, binnen tien en vijftig generaties, iedereen dezelfde kleur krijgt. Dan is het probleem opgelost en het is ook nog eens goed voor de weerstand.

Iedereen mag doen wat hij wilt met zijn uiterlijk, zolang hij er niemand anders mee kwetst. Het beknibbelen op het feit dat je iets niet mag aan doen is te zot voor woorden. Het laat zien dat België, of eigenlijk Europa zich niet kan identificeren met het idee van een open seculiere maatschappij. Ze lijken niet te weten wat het betekent en gaan op in een soort persoonlijke, mob-mentality, het zij en wij principe, en duwen mensen terug. We dwingen mensen een kant te kiezen, en duwen ze dieper terug richting hun eigen eilandje. We richten ons op thema’s die er niet te doen en verliezen daardoor het gevecht over dingen die er wel toe doen.

Onder het mom van multiculturaliteit kun je geen dingen toelaten die in strijd zijn met onze grondwet. Je kunt een rabbi of imam niet toestaan, op welke basis dan ook, dat zij hun eigen kinderen verbieden homoseksueel te zijn. Neem de chassidische gemeenschap, die zitten in zo’n beklemmende en beklijvende omgeving. Die sluiten zich naar mijn weten nog veel meer af dan de moslims. Met als resultaat dat die mensen echt heel ongelukkig zijn, en niet eens weten dat ze ongelukkig zijn. Vervolgens gaan ze op zoek naar psychologische zorg, waar wij dan als maatschappij voor betalen. In de plaats van die mensen gewoon een beetje vrijer laten zijn. Zoiets moet niet verdedigd worden. Er moet gezegd worden: dit hoort niet.

We weten waarschijnlijk beter wat er vandaag in Syrië gebeurd dan in Wallonië.

Identiteit

België heeft geen gevoel voor identiteit. Ik denk dat tachtig procent van alle Vlamingen zich identificeert als Vlaming en niet als Belg. Er bestaat geeneens Belgische televisie. We weten waarschijnlijk beter wat er vandaag in Syrië gebeurd dan in Wallonië.
Ik denk dat de meeste gegoede middelklassen in de wereld met een academische opleiding de neiging heeft om te zeggen dat zij een wereldburger zijn. Voor hen zijn er geen grenzen, grenzen zijn enkel tof en exotisch.

De afstand die wij hebben tot de chaos is flinterdun.

Tijdgeest

Paniek en flame-wars, dat is hoe ik de huidige tijdgeest beschrijf. Mensen leven niet meer van dag tot dag, maar van seconden tot seconden. Ik heb een optimistische inborst, en ben geen realist, maar ook ik zie het hier ontaarden in oorlog. Ken je het gezegde: de oorlog is maar twee maaltijden weg? We zijn uiteindelijk primaten, zolang alles goed geregeld is en voor het grijpen ligt, gaat het prima. Maar zodra iedereen twee dagen geen eten heeft, vallen er doden. De afstand die wij hebben tot de chaos is flinterdun.

Comment